Od jakiej kwoty należy prowadzić pełną rachunkowość?

Wykonywanie działalności gospodarczej oznacza konieczność wypełniania wielu obowiązków formalnych, w tym właściwego zajmowania się rachunkowością. To, według jakich przepisów należy prowadzić księgi oraz jaki musi być ich rodzaj, zależy od formy prawnej, w jakiej działa przedsiębiorstwo, a także od skali jego funkcjonowania przekładającej się na uzyskiwane dochody. Jeżeli nie zostaną przekroczone określone progi, możliwe będzie korzystanie z księgowości uproszczonej, w przeciwnym razie niezbędne okaże się wybranie pełnej księgowości. W Białymstoku usługi w tym zakresie świadczy biuro rachunkowe BRMK. Przekonajmy się, jak wyglądają istniejące kryteria.

Kiedy firma musi prowadzić pełne księgi rachunkowe?

Obowiązek prowadzenia pełnej księgowości na zasadach określonych w ustawie o rachunkowości spoczywa na spółkach kapitałowych – spółkach z o.o. oraz spółkach akcyjnych, spółkach komandytowo-akcyjnych oraz części spółek osobowych tj. komandytowych. Pozostałe podmioty, a więc jednoosobowe działalności gospodarcze, spółki cywilne, a także spółki jawne i partnerskie będą zmuszone do przejścia na pełną księgowość wówczas, gdy ich przychody za poprzedni rok obrotowy przekroczą równowartość 2 milionów euro. Należy jednak mieć na uwadze fakt, że przedsiębiorstwa te mogą również dobrowolnie zdecydować się na wybór pełnej księgowości, jeżeli uznają, że będzie ona odpowiadała ich potrzebom.

Co obejmuje pełna księgowość?

W przypadku pełnej księgowości firmy muszą prowadzić odpowiednią dokumentację. Składa się na nią przede wszystkim przygotowany na potrzeby firmy plan kont oraz księga główna zawierające podstawowe informacje o dokonywanych operacjach. Konieczne będą również księga pomocnicza, zestawienie obrotów i sald księgi głównej oraz ksiąg pomocniczych, a ponadto dziennik, w którym muszą się znaleźć zapisy transakcji w porządku chronologicznym. Potrzebny jest inwentarz stanowiący rejestr aktywów firmy. Prowadzenie księgowości pełnej oznacza także obowiązek sporządzania sprawozdań finansowych w postaci bilansu oraz rachunku zysków i strat, a w niektórych sytuacjach również poddawanie ich badaniu przez biegłego rewidenta.